Korona günlerinde tefekkür

Çünkü uzaklaşmıştık.
Herkesten ve her şeyden.

Ver şimdi tüm dünya birlik olup tek bir mesaj veriyor bizlere: Eve kapanın!

Kullanılmayan yetenekler zamanla sönümlenir.

Nasıl ki, çiğneme faaliyetimiz öne geldiği için artık 20’lik dişlerimizi kullanmıyoruz ve onlar işlevini yitirdiği için çektiriyoruz, aynen öyle de zaten birbirimizle konuşmuyorsak ağzımız “maske”yle kapanır, müsafaha bittiyse “tokalaşmayın” denir, birbirimizi ziyaret etmiyorsak “sosyal izolasyon”a mecbur ediliriz.

Yani bizler zaten uzun süredir vakit namazlarını camide kılmıyorsak, Cuma’lara zar-zor gidiyorsak, Hac’ın faziletini idrak edemediysek, derslerden, ilim meclislerinden kopup ekranlaramızla baş başa kaldıysak, ‘madem öyle işte böyle’ denir ve tüm bu nimetler bir anda tatile çıkar.

Şimdi döneceğiz. Dönmemiz lazım.

En başta kendi içimize. Zira “nefsini ıslah edemeyen, başkasını edemez.”

Sonra sıfırdan başlamalıyız. Eğer hayatta kalanlardan olursak, yaşayacak ömrümüz varsa bu ibret dolu manzaradan dersler çıkarmamız gerekecek.

Dünyevi hırsların, makam-mevkilerin, zenginliklerin, güçlü konutların ve başarıların aslında ne kadar pamuk ipliğine bağlı olduğunu, mikroskopla zor görünen bir virüsün koca dünyayı, dev ekonomileri, süper güçleri nasıl bir anda çökerttiğini görmeliyiz.

İnsanlar gölgesiyle tanıştı.

İnsanlar başka türlü düşünmeye başladı.

İnsanlar yeni bir yaşam biçimini deneyimliyor.

Yeni bir çağa geçtik, elek çalışıyor, boyut değiştiriyoruz.

Ve evet; henüz hiçbir şey görmediniz…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir